Nieuwbouwwijk

En dan, op 2 maart, is het zover: ik zaai! De bedjes zijn aangeharkt, de voren getrokken, de zaadjes neergelegd en toegedekt met zand. Vroeg, ja. Te vroeg?
‘Nu al?’ zeggen vrienden, ‘hebben jullie nu al gezaaid?’
Maar het is een winter van niks geweest en nu schijnt de zon en stijgt het kwik tot boven de 10 graden. Maar inderdaad, we zijn de enige op het moestuinencomplex.

Ik zaai een paar rijtjes pluksla, de lentemix van De nieuwe tuin, en een paar met Parijse worteltjes, die de naam ‘Parijse markt’ dragen en die ik alleen al om de naam wilde hebben. Ik zaai een half bedje in met raapstelen, met de iets minder poëtische naam ‘Gele’, en een paar rijtjes peultjes, de ‘Dwarf Sweet Green’ waar ik het laatst al over had. Ik zet twee keer vier stokken in piramidevorm bij elkaar en stop rond elke stok vier tuinbonen in de grond. ‘Bonen zaai je niet, maar leg je,’ mompel ik een opgedane boekenwijsheid tegen mezelf.

Lees verder