Watersnip

Ik had hem nog niet eens meteen gezien, toen ik vanmorgen op de tuin kwam. Ik deed eerst mijn rugzak af, zette een stoel in het zonnetje en maakte toen mijn rondje door de tuin. Hij zat in het hoekje van de tuin, bij de Loganberry. Achter de plek waar de rabarber zich teruggetrokken heeft onder de grond. Maar pas toen hij zich verroerde, toen pas kreeg ik hem in de gaten.

Hij was bruin, maar niet egaal. Verschillende tinten en wat ik dan maar spikkels noem. Een groot uitgevallen spreeuw, dat was mijn eerste associatie. U hoort het al, een vogelkenner ben ik bepaald niet. Maar hij was lichter van kleur. En groter. Veel groter, zag ik nu. Het arme dier zat daar in het hoekje en probeerde paniekerig weg te vliegen. Maar in plaats dat het zich omdraaide en wegvloog, bleef het steeds maar tegen het gaas van het hekje aan fladderen. Erg slim was dat niet.

Lees verder