Nachtwerk

Hoewel regen en storm anders doen vermoeden is het voorjaar toch echt aangebroken. Echt. Heus waar. Binnenskamers, althans. Waar de regen mijn moestuin lijkt te veranderen in een moerasdelta, nieuwe natuur zullen we maar zeggen, daar is op mijn vensterbank de lente al begonnen. Of het voorspel van de lente, beter gezegd.

Lees verder

Referentiekader

Afgezien van alles wat ik op internet en in boeken zie en lees, vormt de ervaring van één seizoen mijn enige referentiekader. En dus vergelijk ik de stand van mijn tuin met die van vorig jaar rond deze tijd. Maar helemaal eerlijk is dat niet. Want vorig jaar kende een extreem zacht voorjaar waar niet tegen op te boksen valt.

Lees verder

Lichaam en geest

Madame Bovary c’est moi, schijnt Gustave Flaubert een keer te hebben gezegd. Zo is het met een tuin ook. Maar dan anders.

Ik merkte dat dit voorjaar. Er gebeurt iets opmerkelijks bij de wisselingen in het lenteweer. Als de temperaturen laag zijn, voel je niet alleen je eigen koude, maar ook die van de grond. Je voelt de huiver van de zaadjes, de worteltjes die terugdeinzen als het koude regenwater hen raakt, de geseling van de blaadjes door de wind. Als het te lang achter elkaar regent voel je het snotteren van de tere pootaardappeltjes, hun hoesten en proesten, koude voeten, natte neus. Maar je voelt ook de zon die niet alleen jouw huid, maar ook de aarde warmt. Je voelt hoe zaailingen zich koesteren in de zon, zich uitstrekken, de blaadjes uitvouwen om zoveel mogelijk warmte op te vangen. Je vereenzelvigt je met het welzijn van de zaadjes, hun opwarmen, kiemen, de tere worteltjes, het steeltje dat de aardkorst doorboort en zijn antennetje uitvouwt. Kortom, de tuin wordt je lichaam, een verlengstuk van je lichaam, of je lichaam een verlengstuk van de tuin. Met name in het voorjaar.

Lees verder

Klaar voor de start… af

En plotseling word je dan toch overvallen door het feit dat het al bijna 1 februari is.  Tussen alle najaarsachtige stormen en regenbuien, korte vorstperiodes, feestdagen en winterdepressies door is de tijd zijn gang gegaan. Ongemerkt bijna. En met die naderende datum van 1 februari komt er een zekere haast over je. Een koortsig gevoel. Een lichte paniek. Een dreigende slagschaduw ligt over de dagen, geworpen door een in kapitalen geschreven vraag: Ben ik op tijd klaar voor het voorjaar?

Lees verder