Gaat heen en vermenigvuldigt u

Ik merkte het aan de kracht van de zon. Zijn stralen leken op hun lange weg naar de aarde het meeste van hun warmte onderweg kwijt te zijn geraakt. Aangekomen zegen ze vermoeid neer en wisten het zweet van het voorhoofd, als een reiziger na een lange reis. Bijna gelijktijdig gaven ook de planten en bomen er de brui aan. Alsof ze dat zo hadden afgesproken. Of gehoorzaamden aan een en dezelfde onhoorbaar tikkende klok. De herfst was nu toch echt begonnen.

Lees verder