Joint venture

Deze winter weinig op de tuin geweest. Dat had voornamelijk met fysieke malheur te maken. En het weer natuurlijk. Een paar keer slechts. Om te zien dat de storm een deel van het hek half omver had geblazen. Treurig gezicht was dat. Maar het went, zoals alles, en nu zie ik het al bijna niet meer. Een paar keer winterpostelein geoogst. Fijn spul is dat. Kan tegen een koutje en een buitje. Je knipt het af en het groeit net zo makkelijk weer aan. En je maakt er stamppot mee. Althans, dat is wat ik deed. Kan ook door de sla. Maar daar had ik al veldsla voor, wat ook al zo’n makkelijk wintergewasje is. Sterk spul, al zou je dat niet zeggen als je die tere blaadjes ziet.

Lees verder

Van kraamkamer naar bed

Toen ik vorig weekend drie courgettes in stukjes stond te snijden, besefte ik opeens dat ik over een half jaar weer zou omkomen in de courgettes. Ik had deze drie gewoon in de supermarkt gekocht, zoals iedereen, en het idee dat ik straks, net als in de afgelopen zomer, om de dag een courgette zou kunnen oogsten, was onwerkelijk en opwindend tegelijk. En toch is het zo. Over zes maanden weten we niet waar we alle groenten die uit de tuin komen moeten laten.

Lees verder