Van kleur verschieten

Gisteren mijn snij- en sperziebonen voorgezaaid. Of eigenlijk is ‘zaaien’ niet het juiste woord. Bonen leg je. Maar dat maakt het schrijven erover zo ingewikkeld dat ik toch maar voor ‘zaaien’ kies. Bovendien: voor taalpurisme is in de tuin geen plaats. Voor taal eigenlijk so wie so niet. Dat klinkt misschien vreemd uit de mond van iemand die erover schrijft. Maar het fijne van werken in een (moes)tuin is juist de taalloosheid. De stilte van al die handelingen, het spitten, harken. zaaien, wieden, oogsten, waarvan de betekenis en waarde zonder woorden kan.

Lees verder

Weelderig

We waren bang voor droogte tijdens onze vakantie en vreesden de tuin uitgedroogd en dor aan te treffen. Maar laat het nu juist in onze vakantie veel geregend hebben. Niet koud. Ook genoeg zon. En veel regen. Ideaal voor een afwezige moestuinier.

We keken onze ogen uit toen wij het eerste bezoekje aan de tuin brachten. Courgettes met de lengte van een onderarm en de dikte van een kuit. Komkommers die minstens zo lang waren. De bonen hadden tijdens onze afwezigheid stellages gevormd van sappige, heldergroene bladeren, vol met trossen snij- en sperziebonen. De pompoenen vormden een woud van harige stengels en grote, hartvormige bladeren. De andijvie was gegroeid, de winterpeen vuistdik. De uien waren nog groter gegroeid dan ze al waren en begonnen hun stengels neer te vlijen.

Weelderig, dat is het beste woord dat ik ervoor kan bedenken.

Lees verder

De eerste raapjes en tweede leg worteltjes

Het gaat nu hard. De tuin lijkt opeens een groeispurt te hebben gemaakt. Waar het kiemen en groeien in het vroege voorjaar toch wat moeizaam ging, spuit alles nu werkelijk de grond uit. Misschien heb ik sommige dingen in mijn enthousiasme toch wat te vroeg gezaaid. De worteltjes bijvoorbeeld. Van de eerste zaaironde is bijna niets opgekomen. Maar de rijtjes die ik later heb gezaaid, mijn tweede leg zeg maar, doen het veel beter.

En het was droog, te droog. Ik heb te weinig water gegeven, weet ik nu. Ik heb de tuinslang, die wij thuis bijna nooit gebruiken, naar de moestuin gebracht. Ik sproei nu regelmatig. Dat gaat veel sneller dan lopen met een gieter. De planten lijken er wel bij te varen.

Lees verder