Nagekomen berichten

Allereerst moet ik mijn excuses aanbieden aan de tuinboon. Vicia faba. Of mijn tuinbonen, om precies te zijn. Mijn tuinbonen, waarvan de THT-datum was verstreken. In mijn vorige stukje klaagde ik over het feit dat er van de vierentwintig gezaaide tuinbonen slechts één was opgekomen. Welnu, dat moet ik rectificeren: het zijn er inmiddels acht. Het stukje had in plaats van over de koppigheid van de tuinier dus ook over zijn ongeduld kunnen gaan.

Lees verder

Joint venture

Deze winter weinig op de tuin geweest. Dat had voornamelijk met fysieke malheur te maken. En het weer natuurlijk. Een paar keer slechts. Om te zien dat de storm een deel van het hek half omver had geblazen. Treurig gezicht was dat. Maar het went, zoals alles, en nu zie ik het al bijna niet meer. Een paar keer winterpostelein geoogst. Fijn spul is dat. Kan tegen een koutje en een buitje. Je knipt het af en het groeit net zo makkelijk weer aan. En je maakt er stamppot mee. Althans, dat is wat ik deed. Kan ook door de sla. Maar daar had ik al veldsla voor, wat ook al zo’n makkelijk wintergewasje is. Sterk spul, al zou je dat niet zeggen als je die tere blaadjes ziet.

Lees verder