Bitterzoet

Zaterdag, toen ik deze foto nam, was het nog herfst. Een mooie, zonnige herfstdag zelfs, en toen ik in de luwte uit de wind een composthoop omschepte, zelfs zo warm dat ik jas en vest uittrok. Twee dagen later was het koud, bitter koud. Er stond een gure oostenwind en soms viel er er een miezerregen uit een wolkendek dat eerder sneeuw leek te voorspellen dan een straaltje zonneschijn.

Lees verder

Vorst

Het is koud. Erg koud. ’s Nachts vriest het licht en overdag komt de temperatuur maar net boven het vriespunt uit, al maakt de wind dat het veel kouder aanvoelt. Het lijkt wel of ik elk jaar slechter tegen de kou kan. Of ik moet gewoon wennen na een lange periode van zacht najaarsweer. Hoe dan ook, al meer dan een week niet op de tuin geweest. Vandaag even snel langsgegaan. Er is ook niet heel veel te doen. En ook niet te halen. De vorst is over de boerenkool heen gegaan, zoals ze altijd zeggen. Die zou ik mee kunnen nemen. Maar ik heb geen zin in boerenkool. Er staat nog wat Eeuwige spinazie (Erbette, of Perpetual Spinach) en hoewel ik heb gelezen dat de plant goed tegen de vorst kan, lijkt het er nu toch op alsof ik nog net een laatste maaltje kan plukken. Dat doe ik dus ook, een klein tasje vol. Voor door de pasta. Ook neem ik twee kleine kropjes radicchio mee. Voor door de sla. En dan stap ik weer snel op de fiets en rijd naar huis.

Lees verder

Oktober

Half oktober heb ik knoflook in de grond gestopt. Gewoon, een stuk of vijftien teentjes uit bollen van de supermarkt. En allemaal zijn ze prachtig opgekomen. Daar staan ze, twee rijtjes fris groene puntjes. Een vleugje voorjaar in de herfst.

Was wel leuk om ook nu nog iets nieuws te beginnen. Het is toch al zo’n Aflopende Zaak in het najaar en dat stemt me vaak toch al zo weemoedig. Waarom schiet me dan altijd die ene zin in gedachten: ‘Het grote sterven is begonnen.’ Geen idee waar ik die ooit gehoord of gelezen heb. Zou Gerard Reve kunnen zijn. Of Olie B. Bommel. Of een andere heer van stand.

Lees verder