Kuifje en de verdwenen peulvruchten

Het is altijd weer wonderbaarlijk om te zien hoe op een bepaald moment in het seizoen werkelijk alle remmen los gaan in de tuin. Natuurlijk, het jaar is al even aan de gang en we hebben al een aardig aantal keren sla gegeten uit eigen tuin, de fruitbomen hebben gebloeid, de knoflook staat hoog, de uien hebben het, zoals altijd, naar hun zin, de aardappelen hebben de nachtvorstaanslag overleefd en floreren. Allemaal waar. Maar het is alsof er op een zeker moment in het voorjaar een startschot wordt gelost dat onhoorbaar is voor mensen, maar het sein is voor alles wat leeft om uit de startblokken te schieten en weg te sprinten.

Lees verder

Velderwten, tuinerwten en sluimererwten

En toen was het opeens lente. Mijn tuin lag te glimmen en te glunderen in de zon. De bedjes waren aangeharkt, de paden bedekt met een knisperend laagje houtsnippers, de fruitboompjes liepen uit en de zwoele geur van pas gestrooide mestkorrels hing boven de tuin. Ook mijn medetuinders lieten zich weer zien en een van hen betrapte een jonge haas onder een struikje.

Lees verder

Puur zomers

Eerder deze maand heb ik een kruidentuintje aangelegd. Rozemarijn, salie, tijm, oregano, citroentijm, bieslook, dille en citroenmelisse. De plantjes beginnen al aardig te groeien. Vooral van de citroentijm ben ik helemaal weg. Wat een heerlijke geur! Er zijn een paar geuren die ik echt onweerstaanbaar vind. Die van rijpe perziken op de fruitschaal, als je op een zomerochtend de huiskamer binnenkomt. Of de geur van djeruk purut: zalig! En natuurlijk de geur van mijn lief, die ik opsnuif uit haar kussen als zij het bed verlaten heeft. Maar de geur van citroentijm, die mag van mij in dit illustere rijtje plaatsnemen.

Lees verder

De bonen mogen erin!

Eindelijk is het zover: de bonen mogen de grond in! Na ijsheiligen. En voor wie dat net zoals mij niets zegt: na half mei. Ik begin met de sperziebonen. Maak twee mooie piramides van vier stokken en leg bij elke stok vijf boontjes. ‘Isabel’, zo heet de boon die ik heb gekocht. Volgens Van de Wal ‘Een Tuindersselectie, rijk en sterkdragend gewas. Onvatbaar voor rolmozaikvirus en weinig last van zwarte vaatziekte en stippelstreep. Geeft een gebogen peul van ca 13-14 cm lengte. Blijft zeer mals en smaakt als dubbele zonder draad. Draagt vanaf de grond in trossen.’ Als dat niet goed klinkt dan weet ik het niet meer.

Ik begin met de sperziebonen. De snijbonen moeten nog heel even wachten, net als de borlottibonen. Wijs geworden van de tuinbonen span ik een net rond de stokken. ’t Zal me geen tweede keer gebeuren.

Lees verder