Drama

Drama in de moestuin deze week. In twee opzichten. De eerste vorm van dramatiek kwam van onze loganberry, de struik met de heerlijke vruchtjes waarvan ik hier al zo vaak de lof heb gezongen. Hij is niet meer, de struik. Tenminste, daar lijkt het op.

Lees verder

Van kleur verschieten

Gisteren mijn snij- en sperziebonen voorgezaaid. Of eigenlijk is ‘zaaien’ niet het juiste woord. Bonen leg je. Maar dat maakt het schrijven erover zo ingewikkeld dat ik toch maar voor ‘zaaien’ kies. Bovendien: voor taalpurisme is in de tuin geen plaats. Voor taal eigenlijk so wie so niet. Dat klinkt misschien vreemd uit de mond van iemand die erover schrijft. Maar het fijne van werken in een (moes)tuin is juist de taalloosheid. De stilte van al die handelingen, het spitten, harken. zaaien, wieden, oogsten, waarvan de betekenis en waarde zonder woorden kan.

Lees verder