Trouw en ontrouw

Het is moeilijk om weerstand te bieden aan de verleidelijkheid van het nieuwe. Niet alleen het vlees is zwak, ook in de standvastigheid of loyaliteit van de moestuinier wordt gemakkelijk een bres geslagen. Elk jaar weer wordt hij op de proef gesteld: vasthouden aan het vertrouwde of toegeven aan de verleiding van het nieuwe, het andere, aan de belofte van een flirt, de belofte van spanning, verandering, van mogelijk geluk.

Lees verder

Regeren is vooruitzien

En of die bladerdeegtaart gevuld met frangipane en loganberries lekker was! Frangipane bestaat uit gemalen amandelen, suiker, boter en eieren. Een verrijkte, smeuïge amandelspijs, zou je kunnen zeggen. Zoet, dus. En heerlijk in combinatie met ietsje zurige vruchten., zoals frambozen en loganberries. Ik had nog bladerdeeg over en die belegde ik met roomkaas vermengd met parmezaan, knoflook en een paar slagen peper. Daaroverheen courgette, besprenkelen met olijfolie en dan vijfentwintig minuten in de oven. Uit de oven parmaham en basilicum erover draperen plus nog een paar druppels olijfolie. We aten het in de tuin, met wat meloen vooraf en die taart toe. Zomerser kan niet.

Lees verder

Klaar voor de start… af

En plotseling word je dan toch overvallen door het feit dat het al bijna 1 februari is.  Tussen alle najaarsachtige stormen en regenbuien, korte vorstperiodes, feestdagen en winterdepressies door is de tijd zijn gang gegaan. Ongemerkt bijna. En met die naderende datum van 1 februari komt er een zekere haast over je. Een koortsig gevoel. Een lichte paniek. Een dreigende slagschaduw ligt over de dagen, geworpen door een in kapitalen geschreven vraag: Ben ik op tijd klaar voor het voorjaar?

Lees verder

Wintergroenten

Mijn bestelling voor zaad en pootgoed de deur uitgedaan. Niet heel veel dingen besteld, aangezien ik van mijn bestelling van vorig jaar nog aardig wat over heb. Maar wel een paar leuke nieuwe dingen. Winterpostelein bijvoorbeeld. Ideaal bladgewas voor najaar en winter, lijkt me. Dat geldt ook voor mizuna. Beide zijn rauw in een salade te gebruiken, maar ook in een stamppot. Voor het najaar heb ik dit keer ook prei genomen. Blauwgroene herfst, om precies te zijn. Doorstaat onguur en slecht herfstweer en kan meer vorst verdragen. Allemaal dingen waar ik zelf slecht in ben.

Lees verder

Flower sprouts

Ik las de naam afgelopen zaterdag voor het eerst. Flower sprouts. In de column van Janneke Vreugdenhil in de NRC. Het is een soort kruising tussen spruitjes en boerenkool. Maar dan uiterst fotogeniek. Een krullerig paars en groen minikooltje. Dat net als een spruitje aan een hoge, rechtopstaande stam groeit. Bijna aanstellerig mooi, met al die fratsen en frutsels.

Maar het ding schijnt ook nog eens een fijne smaak te hebben. Nootachtig. Licht bittertje erin. Knapperig. Neigt naar kool, maar dan zoeter. Je kunt het rauw eten, koken, stoven, roerbakken. En dan is het tenslotte ook nog eens uiterst gezond (veel vitamine B6 en E).

Het is bijna te mooi om waar te zijn.

Lees verder

Vorst

Het is koud. Erg koud. ’s Nachts vriest het licht en overdag komt de temperatuur maar net boven het vriespunt uit, al maakt de wind dat het veel kouder aanvoelt. Het lijkt wel of ik elk jaar slechter tegen de kou kan. Of ik moet gewoon wennen na een lange periode van zacht najaarsweer. Hoe dan ook, al meer dan een week niet op de tuin geweest. Vandaag even snel langsgegaan. Er is ook niet heel veel te doen. En ook niet te halen. De vorst is over de boerenkool heen gegaan, zoals ze altijd zeggen. Die zou ik mee kunnen nemen. Maar ik heb geen zin in boerenkool. Er staat nog wat Eeuwige spinazie (Erbette, of Perpetual Spinach) en hoewel ik heb gelezen dat de plant goed tegen de vorst kan, lijkt het er nu toch op alsof ik nog net een laatste maaltje kan plukken. Dat doe ik dus ook, een klein tasje vol. Voor door de pasta. Ook neem ik twee kleine kropjes radicchio mee. Voor door de sla. En dan stap ik weer snel op de fiets en rijd naar huis.

Lees verder