Regeren is vooruitzien

En of die bladerdeegtaart gevuld met frangipane en loganberries lekker was! Frangipane bestaat uit gemalen amandelen, suiker, boter en eieren. Een verrijkte, smeuïge amandelspijs, zou je kunnen zeggen. Zoet, dus. En heerlijk in combinatie met ietsje zurige vruchten., zoals frambozen en loganberries. Ik had nog bladerdeeg over en die belegde ik met roomkaas vermengd met parmezaan, knoflook en een paar slagen peper. Daaroverheen courgette, besprenkelen met olijfolie en dan vijfentwintig minuten in de oven. Uit de oven parmaham en basilicum erover draperen plus nog een paar druppels olijfolie. We aten het in de tuin, met wat meloen vooraf en die taart toe. Zomerser kan niet.

Lees verder

Weggeven

We hebben geen vriezer. Een klein vriesvakje in de koelkast, dat is waar we het mee moeten doen. Ben ook niet van plan er een te kopen. Mijn streven was om de oogst zo goed mogelijk over het jaar te spreiden en veel verschillende groenten in kleine hoeveelheden te zaaien. En de rest geven we weg. Zo simpel is het.

Het mooiste zou zijn om dingen met de andere moestuinders te ruilen, maar dat gebeurt toch weinig. De zestien moestuintjes vormen een klein (uit)hoekje van het volkstuincomplex. Soms zijn er andere eigenaren bezig als ik kom, maar vaker ben ik alleen. Wij zijn ijverig en precies en onze tuin ziet er mooi en netjes uit. Dat zeggen de anderen, als ik ze spreek. De lichte scepsis toen wij begonnen is verdwenen. Of eigenlijk is scepsis te zwaar. Men keek de kat uit de boom. Begrijpelijk. Maar inmiddels hebben wij onze plek verdiend.

Lees verder

Mol

Ik zag een mol vandaag. Eerst zag ik de aarde in mijn “boomgaard” bewegen en toen kwam hij rechts van het boomschorspad omhoog. Hij keek even om zich heen – ik weet dat dit niet kan en dat mollen blind zijn, maar ik schrijf het toch: hij keek namelijk echt om zich heen, alleen dan niet met zijn ogen, maar met zijn neus – en verdween toen weer onder de grond. Hij draaide een paar rondjes in de boomgaard, die ik op de voet kon volgen omdat hij daarbij de aarde omhoog stuwde, en stak toen voor een tweede maal zijn kopje boven de grond. Toen verdween hij weer en zette koers naar het paadje, aan de andere kant waarvan mijn bedjes met sla, worteltjes, radijsjes en raapstelen onschuldig en onwetend lagen te doezelen in de zon. Beschermd met netten, ja, maar wat halen die uit tegen een mol.

Lees verder