Door de vele regen en een blessure aan mijn knie ben ik de afgelopen weken weinig op de tuin geweest. En als ik er was, kon ik weinig doen. Kijken, dat ging nog wel. Kijken en chagrijnig worden. Vanwege dat weer. En die knie.

De nazomer is daarmee letterlijk en figuurlijk wat in het water gevallen en met de nazomer ook de nazomeroogst. Boontjes die te lang aan de ranken zijn blijven hangen, courgettes die doorgegroeid zijn tot dijbeendikte, verzopen boerenkool. Het is een treurig rijtje, als ik het zo zie staan.

Toch zijn er ook positieve dingen te melden. Zo heb ik gisteren de eerste pompoen gegeten. Met peper, zout en rozemarijn in de oven geroosterd. Ik had er stoofvlees bij gemaakt. Met komijn, kaneel, ras el hanout, rozijnen, yoghurt en honing. Samen met couscous, waar ik geroosterde ui, paprika en courgette (een van de laatste van het jaar misschien), munt en koriander doorheen had gedaan.  Erg lekker was dat. Het zijn fijne pompoentjes geworden. Niet te groot, mooi oranje vruchtvlees, zoet van smaak.

Ook de andijvie staat er goed bij. Het is een fijne soort, die Saint Laurent. Een krulandijvie die zowel in voor- als nazomer makkelijk groeit en mooie kroppen geeft. Dit weekend de eerste geoogst voor een stamppotje. Denk dat ik deze week ook de eerste prei ga oogsten. Ook die heeft dit seizoen een mooie oogst opgeleverd van zo’n dertig stokken. Dat lijkt veel, maar het is Blauwgroene Herfstprei die tot in december geoogst zou moeten kunnen worden. Krijgen wij wel op in die tijd.

Verder oogsten we laatste komkommers en courgettes, zit er nog een rijtje bietjes in de grond, proberen we tussen de buien door herfstframbozen te plukken, moet ik een dezer dagen wat raddicchio plukken en heb ik dit weekend een goede handvol borlottibonen in bouillon gestoofd met een uitje, teentje knoflook, salie, rozemarijn en wat reepjes parmaham.

De winterbroccoli is uitgegroeid tot een bed vol grote planten met dikke steel en stevige bladeren. Er is echter iets vreemds mee aan de hand. Deze Purple sprouting zou pas in de winter of het vroege voorjaar de te oogsten stelen met bloemknoppen moeten vormen. Dat was althans de bedoeling.  Maar zoals op de foto hierboven te zien is, begon die van mij van de zomer al knop te schieten en te bloeien. Ik heb die bloemstengels er steeds maar uitgeknipt. Leek me beter. Maar toen ik de laatste keer op de tuin was, deed-ie het weer. Het is een prachtig gezicht, daar niet van. Maar zo hadden we het niet afgesproken.

En eigenlijk moet ik hoognodig de veldsla en winterpostelein zaaien. Maar kom daar maar eens om met een onwillige knie. Blijkt dat er met een gestrekt been erg weinig te doen valt in een moestuin. Ik zou appels kunnen plukken in “onze boomgaard”.

Maar over die ene appel heb ik het de vorige keer al gehad.

Recept Marokkaanse lamsstoof met geroosterde pompoen
Recept gestoofde borlottibonen

Wil je reageren? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s