Zeven appeltjes. Er zitten zeven appeltjes aan onze appelboom. Vruchtjes met een hoge aaibaarheidsfactor. Kan er bijna niet van afblijven als ik op de tuin ben. Moet dan even aan die blozende rode wangetjes zitten.

Aan de perenboom zaten twee peertjes. Zaten, ja. Op een dag lagen ze naast de boom op de grond. Eerst de ene, toen de andere. Niet door toedoen van een dier: laat ik dat hier nu ook eens zeggen. Nee, het was de boom zelf die zijn vruchten om de een of andere reden niet de moeite van het groot brengen waard vond en ze bruut liet vallen.

Hoop niet dat-ie daar een gewoonte van maakt.

De pruim telt wel vijfentwintig groene vruchtjes. Maar waar de appel en peer er gezond en krachtig bij staan, daar baart de conditie van de pruimenboom me enigszins zorgen. De blaadjes ogen wat krachteloos. En er zitten kleine witte beestjes op. Luis. Denk ik.

Van de aardbeien eten we al weken lang heerlijke dieprode en diepzoete vruchten. Denk dat we inmiddels al richting de drie kilo gaan. En terwijl de aardbeiproductie zoetjes aan minder wordt, is die van de loganberry met een ware uitbarsting van rode vruchten begonnen. Ik vind het een fantastische vrucht. Het is een kruising tussen een braam en een framboos. Net als de braam maakt de struik in een seizoen tijd enorm lange, maar doornloze ranken. Waar het volgend seizoen ontelbare rode vruchten aan verschijnen. Die vruchtjes hebben de kleur van frambozen, maar lijken qua grootte meer op een braam. Ze smaken iets zuurder dan frambozen en iets zoeter dan bramen en hebben meer bite dan frambozen, maar zijn weer fijner van structuur dan een braam. Een echte kruising, kortom. Maar dan wel een die de mooie eigenschappen van beide vruchten in zich verenigt. Vind ik.

Het zijn er honderden, maar gelukkig rijpen ze niet allemaal tegelijk. Ik vind ze lekker om zo te eten, maar gecombineerd met iets zoets komen ze nog beter tot hun recht. Ze geven een zoet nagerecht of taartje een “mooi fris zuurtje”, zoals dat tegenwoordig heet. Ik maakte er van de week een clafoutis van. Loganberries in een ovenschaaltje, beslag van eieren, melk (of melk en room), bloem, suiker, gesmolten boter en vanille eroverheen, veertig minuten in de oven. Fantastisch! Was zo lekker dat ik er meteen nog een maakte om weg te geven.

Dit weekend ga ik er een taartje van maken. Van bladerdeeg. Met een frangipane vulling.

Lijkt me goddelijk.

Recept clafoutis met loganberries
Recept bladerdeegtaartje met frangipane en loganberries

Wil je reageren? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s