Toen ik vorig weekend drie courgettes in stukjes stond te snijden, besefte ik opeens dat ik over een half jaar weer zou omkomen in de courgettes. Ik had deze drie gewoon in de supermarkt gekocht, zoals iedereen, en het idee dat ik straks, net als in de afgelopen zomer, om de dag een courgette zou kunnen oogsten, was onwerkelijk en opwindend tegelijk. En toch is het zo. Over zes maanden weten we niet waar we alle groenten die uit de tuin komen moeten laten.

Overigens maakte ik van die drie courgettes Caponata. Een Siciliaans gerecht dat eigenlijk van aubergines en bleekselderij wordt gemaakt, maar op verzoek had ik die vervangen door courgettes. Het is een heerlijk zoet-zuur gerecht dat warm, lauw en koud gegeten kan worden. Past heel goed bij vis, maar kan ook door de pasta, of als een antipasto. Er zijn ongetwijfeld veel varianten en recepten van in omloop, maar waar het om gaat is de combinatie van zoet en zuur en wat ik dan maar ‘Italië meets Maghreb’ noem, wat in Sicilië natuurlijk ook in alle opzichten het geval is. Behalve courgettes deed ik er ui, knoflook, tomaten en geroosterde paprika door. Ansjovis, olijven, kappertjes, maar ook rozijnen en pijnboompitten. peper en zout, rode wijnazijn en suiker. Plus een handvol basilicum en een halve hand munt. Snufje kaneel en komijn? Niet gedaan, maar zou helemaal niet misstaan lijkt me. Erg lekker en een goede manier om weer van wat courgettes af te komen.

Ondertussen komt het voorjaar steeds dichterbij. Mijn voorgezaaide tuinbonen zijn inmiddels serieuze plantjes geworden. Ze staan buiten in mijn budget kasje (een transparante plastic opbergbox) af te harden, wat ze prima afgaat. Op mijn vensterbank ontkiemt intussen een tweede tiental. Voor een mooie spreiding van de oogst. Ik denk dat ik de eerste dit weekend uitplant in de tuin. Voor vorst hoef je niet zo bang te zijn, die kunnen ze goed doorstaan. Maar met deze headstart hoop ik een vroege oogst te hebben en zo de zwarte luis voor te zijn. Ik kan bovendien niet wachten op die eerste verse jonge tuinboontjes. Kunnen me niet vroeg genoeg komen.

Tot zover de kraamkamer. In de echte tuin ben ik mijn bedjes aan het omspitten en vermeng ik de zware klei met aangekochte compost. Mijn composthoop is namelijk bij lange na niet voldoende voor mijn hele tuin. Om mijn klei lekker rul te krijgen zou ik honderden liters compost en vergane mest kunnen gebruiken. Dat is wel waar ik naar toe wil. Ik hoef dan ook niet elk voorjaar zwaar spitwerk te verrichten. Wat weer veel beter is voor het bodemleven in de grond.

Om nog maar te zijgen van mijn rug.

Recept caponata

Wil je reageren? Leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s