Ervaringen, verhalen en recepten van een moestuinier

Een man, een moestuin en een blog

Een droom van een tuin

Eigenlijk droom ik al mijn hele tuinleven van een moestuin. Het is lang geleden, wonend op een bovenwoning, al begonnen. Toen Geoff Hamilton nog leefde en 17 jaar lang Gardeners World presenteerde. Het is een niet van romantiek gespeende droom, waarin ik mijzelf met schep en schoffel bezig zie in weerbarstige klei. Een kruiwagen mest hoort erbij en rubber laarzen. Plus het gezicht en de stem van de in 1996 overleden Geoff Hamilton. ‘The richness of the soil,’ hoor ik hem dan altijd zeggen, of woorden van gelijke strekking, terwijl hij zittend op zijn hurken met zijn handen door verse compost woelt. Dat wilde ik ook: met mijn handen door compost woelen en die dan met een vork door de aarde spitten. En aan het eind van de dag met een emmer aardappelen, worteltjes en boontjes thuis komen. Waar ik dan iets lekkers van klaar maak. Geroosterde aardappeltjes met veel knoflook en rozemarijn. Boontjes met harde schapenkaas en citroenmelisse. Tomaatjes met dragon.

Een moestuin

Maar goed, ik koesterde die droom dan wel, maar deed er nooit iets aan om hem te verwezenlijken. Tot 1 september 2013. Toen had ik ineens een echte moestuin. Zomaar. Aan de rand van Amstelveen. Op een goede tien minuten fietsen van mijn huis. Toen we er de eerste avond gingen kijken was het er stil, op het fluiten van tientallen onzichtbare vogels na. De avondzon wierp lange schaduwen over de tuinen die werden omsingeld door hoge bomen en een sloot. Achter de sloot ligt een dijkje waar schapen grazen. En oké, als je heel goed luistert hoor je er het ruizen van de auto’s op de snelweg.

Ik ben er graag, in dat kleine paradijsje. Om te werken en te oogsten, maar ook om er simpelweg te zitten en te kijken. Over de dingen die dan zoal door je hoofd gaan kunt u lezen in mijn blog. Over het wel en wee van de tuin en de kleine zorgen en grote gelukzaligheid van de moestuinier. Over het verloop van de seizoenen, strijd en harmonie, orde en chaos. Over eerste bloesem, tere blaadjes en vraatzuchtig gedierte.

Recepten

Maar ook over de gerechten die ik maak met de producten uit mijn tuin. Lasagne met snijbiet, pasta met prei en erwtjes, couscous met geroosterde bietjes, clafoutis met loganberries. Want van koken houd ik al even lang als van tuinieren. Het mooie is dat ik door mijn moestuin anders ben gaan koken. Bedacht ik vroeger waar ik trek in had en kocht ik er dan de ingrediënten bij, nu kijk ik wat ik in de tuin heb staan of geoogst in huis heb liggen. En bedenk vervolgens wat ik daar mee kan gaan doen. Het is een andere benadering. Eentje die me wel bevalt. Je zou het ‘dichter bij de natuur’ kunnen noemen, maar dat klinkt zo hoogdravend. Het is in ieder geval creatiever en meer gericht op groenten in plaats van vlees.

De recepten die dat oplevert, vindt u op de gelijknamige pagina van deze site. Ik wens u veel lees- en kookplezier.

 

Advertenties
Advertenties